Abbas Kiyarüstemi'nin yönettiği 1994 yapımı 'Through the Olive Trees' (Zeytin Ağaçları Altında), yönetmenin Koker Üçlemesi'nin son filmi olarak bilinir. Film, 1990 İran depreminin yaşandığı bölgede, bir yönetmenin 'And Life Goes On' adlı filmini çekmeye çalışmasını konu alır. Ancak hikaye, kamera arkasına odaklanır: yönetmen, filminde yeni evli bir çifti canlandırması için Hüseyin ve Tahere'yi seçer. Gerçek hayatta ise Hüseyin, Tahere'ye aşıktır ve onunla evlenmek istemektedir, fakat Tahere ve ailesi bu evliliğe sıcak bakmamaktadır. Film, bu gerilimli ilişkiyi, yönetmenin çekim sırasında yaşadığı zorluklarla harmanlayarak sunar.

Kiyarüstemi'nin minimalist ve belgeselvari tarzı, izleyiciyi İran'ın kırsal yaşamına ve depremin yarattığı yıkıma gerçekçi bir şekilde dahil eder. Oyuncuların çoğunlukla profesyonel olmayan yerel halktan seçilmesi, filme samimi ve otantik bir hava katar. Hüseyin ve Tahere arasındaki sessiz gerilim, diyaloglardan çok bakışlar ve beden diliyle aktarılır, bu da Kiyarüstemi'nin anlatım gücünü gösterir.

'Through the Olive Trees', sadece bir film çekim sürecini değil, aynı zamanda sosyal sınıf farklılıklarını, gelenekleri ve insanın direncini de ele alır. Depremin yıkıcı etkilerine rağmen hayatın devam ettiği teması, filmin omurgasını oluşturur. Doğal mekanlarda çekilen görüntüler ve uzun plan sekanslar, izleyiciye düşünme ve yansıtma alanı tanır. Bu film, sinemanın gerçeklikle olan ilişkisini sorgulayan, sade ama derin bir yapıt olarak sinemaseverler için kaçırılmaması gereken bir deneyim sunuyor. İran sinemasının bu önemli örneğini Türkçe altyazılı olarak izlemek, kültürel ve insani bir yolculuğa çıkmak anlamına gelir.