Sergei Parajanov'un yönettiği 1969 yapımı 'The Color of Pomegranates' (Narların Rengi), Ermeni şair ve aşık Sayat-Nova'nın hayatını geleneksel anlatı kalıplarının dışına çıkarak, şiirsel ve görsel bir şölene dönüştürüyor. Film, şairin çocukluğundan yaşlılığına ve ölümüne uzanan yolculuğunu, kronolojik bir biyografi yerine, canlı tablolar (tableaux vivants) ve sembolik sahneler dizisi halinde sunar. Her kare, bir resim kadar özenle kompoze edilmiş, renkler, nesneler ve ritüellerle yüklüdür.

Parajanov'un devrimci yönetmenliği, filmi sıradan bir biyografik dram olmaktan çıkarıp, bir sanat manifestosuna dönüştürür. Oyunculuklar, diyalogdan çok beden dili ve bakışlarla duyguları ileten, neredeyse dans edercesine stilize bir performans sergiler. Film, şairin iç dünyasını, sanatsal yaratım sürecini ve Ermeni kültürünün, tarihinin ve dininin derin katmanlarını, geleneksel şarkılar ve müzikler eşliğinde yansıtır.

'The Color of Pomegranates', izleyiciyi pasif bir konumdan alıp, görsel imgeleri ve sembolleri çözümlemeye davet eden, aktif bir seyir deneyimi sunar. Narlar, kitaplar, kilimler ve dini ikonlar gibi tekrarlayan motifler, her izleyişte yeni anlamlar kazanır. Sinema tarihinde görsel şiir olarak anılan bu eşsiz yapıt, sadece bir şairin hayatını değil, bir halkın hafızasını ve ruhunu da perdeye taşır. Farklı ve deneysel sinemanın başyapıtlarından biri olan bu filmi izlemek, adeta bir müzeyi veya sanat galerisini ziyaret etmek gibidir; her karede keşfedilecek bir detay, üzerine düşünülecek bir fikir sunar.