Jean-Luc Godard'ın 1966 yılında çektiği 'Masculine Feminine' (Masculin féminin), Fransız Yeni Dalga akımının en önemli örneklerinden biridir. Film, genç bir adam olan Paul (Jean-Pierre Léaud) ile bir pop şarkıcısı olan Madeleine (Chantal Goya) arasındaki ilişkiyi merkezine alır. Ancak bu, sadece bir aşk hikayesi değil; aynı zamanda 1960'ların Paris'inde yaşayan gençlerin siyasi kaygılarını, cinsel özgürlük arayışlarını ve toplumsal değişim karşısındaki tutumlarını keskin bir gözlemle yansıtan bir dönem portresidir.

Godard'ın karakteristik tarzı, filmi bir dizi kısa ve çarpıcı sahneye bölerek, adeta bir sosyolojik deneme haline getirir. Oyunculuklar, özellikle Léaud'nun naif ve sorgulayan performansı, karakterlerin iç dünyalarını inandırıcı bir şekilde yansıtır. Chantal Goya ise masumiyet ve kariyer hırsı arasında gidip gelen Madeleine karakterini unutulmaz kılar.

Film, diyalogları ve politik alt metniyle izleyiciyi düşünmeye sevk eder. 'Çocukların Marx ve Coca-Cola' üzerine düşündüğü bir neslin hikayesini anlatır. Görsel estetiği ve deneysel anlatımıyla sinema tarihinde özel bir yere sahip olan bu yapım, hem Godard'ın filmografisini anlamak hem de 60'ların kültürel iklimine tanıklık etmek isteyenler için vazgeçilmez bir eserdir. Samimi ve dokunaklı anlarıyla izleyiciyi kavrayan 'Masculine Feminine', aşkın ve gençliğin evrensel sorgulamalarını zamansız bir şekilde ele alıyor.