Stanley Kubrick'in 1962 yapımı Lolita filmi, Vladimir Nabokov'un aynı adlı tartışmalı romanından uyarlanmıştır. Film, orta yaşlı edebiyat profesörü Humbert Humbert'in, ev sahibesinin 14 yaşındaki kızı Lolita'ya karşı geliştirdiği saplantılı ve yıkıcı tutkuyu merkezine alır. Humbert, bu tutkuyu gizlemek için Lolita'nın annesiyle evlenir ve böylece kızla aynı evde yaşama fırsatı bulur. Senaryoyu bizzat Nabokov'un yazdığı film, kitabın keskin dilini ve karmaşık psikolojisini sinemaya taşımaya çalışır.

James Mason, Humbert Humbert rolünde, karakterin iç çatışmalarını, suçluluk duygularını ve saplantılı arzusunu unutulmaz bir şekilde yansıtır. Sue Lyon ise Lolita karakterini, masumiyet ve bilinçli bir çekicilik arasında gidip gelen bir performansla canlandırır. Peter Sellers'ın Clare Quilty rolündeki oyunculuğu ise filmin gerilimini ve kara mizah öğelerini destekler.

Kubrick'in yönetmenliği, dönemin sansür kurallarına rağmen, konunun hassasiyetini ustaca ele alır. Film, açıkça gösteremediği şeyleri ima ve atmosfer yoluyla seyirciye hissettirir. Görsel dil ve müzik kullanımı, karakterlerin iç dünyalarını yansıtmada etkilidir. Lolita, ahlaki sınırları, toplum tabularını ve yasak aşkın yıkıcılığını sorgulayan, izleyiciyi rahatsız edip düşündüren bir başyapıttır.

Sinema tarihinin en tartışmalı ve en çok konuşulan filmlerinden biri olan Lolita, sadece bir suç-dram değil, aynı zamanda karakter çalışması ve yönetmenlik dersi niteliğindedir. Güçlü oyunculuk performansları, Nabokov'un zekice diyalogları ve Kubrick'in imzasını taşıyan sinematografisi ile izlenmesi gereken önemli bir klasiktir. Film, edebiyat uyarlamalarının nasıl olması gerektiğine dair de önemli bir örnek teşkil eder.