Todd Solondz'in yazıp yönettiği 1998 yapımı 'Happiness', Amerikan banliyö hayatının sakin görünen yüzeyinin altındaki yalnızlık, arzu ve çaresizliği acımasız bir dürüstlükle ortaya koyan bir kara komedi-dramdır. Film, birbirine dolaylı yollardan bağlı bir grup karakterin hayatlarına odaklanır. Bu karakterler arasında, mutluluk arayan bir ev kadını, pedofili eğilimleriyle mücadele eden bir aile babası psikiyatrist, yalnız ve takıntılı bir komşu ve hayal kırıklığına uğramış bir şair yer alır. Her biri, toplum tarafından kabul görmeyen veya rahatsız edici bulunabilecek yollarla insani bağlantı ve tatmin arayışındadır.

Solondz'in yönetmenliği, konunun hassasiyetine rağmen yargılayıcı olmayan, gözlemci ve cesur bir tavır sergiler. Oyunculuk performansları ise son derece güçlüdür. Özellikle Dylan Baker, canlandırdığı rahatsız edici karakterde inanılmaz bir derinlik ve karmaşıklık yaratırken, Jane Adams ve Philip Seymour Hoffman da unutulmaz performanslar sergiler. Film, izleyiciyi rahatsız etmeyi, güldürmeyi ve düşündürmeyi aynı anda başarır.

'Happiness', kolay bir izleme deneyimi sunmaz; aksine, ahlak, arzu, suçluluk ve normallik kavramlarını sorgulatır. Sunduğu karanlık mizah anlayışı ve psikolojik derinliği ile izleyici üzerinde kalıcı bir etki bırakan, tartışmalı bir başyapıttır. Amerikan bağımsız sinemasının en cesur örneklerinden biri olan bu filmi izlemek, sinemanın sınırları zorlayabileceğini ve rahatsız edici konuları bile sanatsal bir dürüstlükle ele alabileceğini gösteren benzersiz bir deneyim sunar.