Yunan yönetmen Yorgos Lanthimos'un imzasını taşıyan Dogtooth (Kynodontas), 2009 yılında izleyiciyle buluşan ve sinema dilinde yeni bir soluk getiren sarsıcı bir başyapıttır. Film, kontrolcü ve manipülatif bir babanın, üç yetişkin çocuğunu geniş aile arazisinin sınırları içinde, gerçek dünyadan tamamen izole ederek büyüttüğü rahatsız edici bir aile portresi çizer. Çocuklar, dış dünyaya ait her kavramın çarpıtıldığı, dilin yeniden tanımlandığı ve kuralların mutlak itaat gerektirdiği bir 'sonsuz çocukluk' hapishanesinde yaşamaktadır.

Oyunculuk performansları, özellikle çocukları canlandıran Angeliki Papoulia, Mary Tsoni ve Hristos Passalis'in naif ve bir o kadar da ürkütücü portreleri, filmin gerilimini ve dramatik ağırlığını mükemmel taşır. Ebeveyn rollerindeki Christos Stergioglou ve Michele Valley ise soğuk, mesafeli ve otoriter tavırlarıyla bu kapalı sistemin mimarlarını inandırıcı bir şekilde yansıtır. Lanthimos'un yönetmenliği, sıradan bir aile evini, kuralları ve ritüelleriyle tam bir distopyaya dönüştürür. Sabit ve sakin kamera açıları, absürt diyaloglar ve beklenmedik şiddet anları, izleyiciyi sürekli bir tedirginlik halinde tutar.

Dogtooth izlenmeli çünkü sadece bir aile dramı değil, aynı zamanda iktidar, özgür irade, dilin manipülasyonu ve toplumsal normların dayatılması üzerine derin bir alegoridir. Cannes Film Festivali'nde Belirli Bir Bakış ödülünü kazanarak uluslararası alanda dikkatleri üzerine çekmiş, Yorgos Lanthimos'un kendine özgü 'absürt gerçekçilik' tarzının en çarpıcı örneklerinden biri olmuştur. Gerilim ve dram unsurlarını ustalıkla harmanlayan bu film, rahatsız edici sorular sorar ve izleyiciyi, kendi gerçeklik algısı üzerine düşünmeye zorlar. Sıradışı konusu, unutulmaz sahneleri ve güçlü sinematografisi ile Dogtooth, çağdaş sinemanın en özgün ve tartışmalı filmlerinden biridir.